Prowadzenie walki. Przebijanie się przez ugrupowanie nieprzyjaciela wymaga od dowódcy kompanii jednoczenia wysiłków plutonów i wspierania ich ogniem broni rozporządzalnych i przydzielonych oraz przy pomocy odwodu. Jego obowiązkiem jest wspierać jednostki, wysunięte wprzód i zapewnić im osłonę boków. Opory, pozostałe z boku jednostki, wysuniętej wprzód, a zatrzymujące dalsze części kompanii zwalcza ogniem ciężkich broni i granatników, oraz przy pomocy odwodu, skierowanego na ich bok. Pomieszane związki przy wprowadzeniu odwodu, dzieli szybko na nowo, zapewniając im dowódców dla stworzenia jasnych warunków rozkazodawstwa; odwód odtwarza sobie z części kompanii, pozostałej w tyle. Dowódca kompanii troszczyć się musi szczególnie o utrzymanie łączności z dowódcą batalionu, ciężkimi broniami wspierającymi i artylerią. W razie przeciwuderzenia Kompania stawia opór na miejscu. Dowódca kompanii wspiera wysiłki plutonów ogniem i przy pomocy odwodu. W wypadku natarcia czołgów Kompania działa w myśl zasad regulaminie.