Przy każdym zatrzymaniu natarcia, czy to na rozkaz, po osiągnięciu wyznaczonego przedmiotu, czy wymuszonym przez nieprzyjaciela, Kompania działa czasowo obronnie, gotowa każdej chwili do wznowienia natarcia. Dowódca kompanii postępuje w myśl zasad regulaminie. Pościg na polu bitwy. Wszczęcie pościgu. Ody dowódca kompanii dostrzeże, ze opór nieprzyjaciela słabnie, lub zaczyna się odwrót, winien natychmiast wszcząć pościg z własnej inicjatywy. W tym wypadku cześć broni maszynowych, wspierających kompanię dołącza do niej. Gdy niema rozkazu, dowódca kompanii może je sobie (lub ich część) podporządkować z własnej inicjatywy. W czasie pościgu należy wydobyć z kompanii często już zmęczonej przez walkę, jak najwięcej wytrwałości, w śmiałym aż do zuchwalstwa, nacisku na nieprzyjaciela. Osłabienie parcia wprzód może własne oddziały pozbawić owoców ciężkiej poprzedniej walki. Celem pościgu pierwszych rzutów piechoty jest zwykle artyleria nieprzyjaciela. Pomimo gwałtowności pościgu, obowiązkiem dowódcy kompanii jest utrzymanie swego oddziału stale w ręku, by zapobiec bezplanowej pogoni i rozproszenia. Łączność z dowódcą batalionu należy utrzymać.